مناجات با سیدالشهدا علیهالسلام ( جامانده های از اربعین حسینی )
بايد هميشه قلب و دل بیقرار داشت تا راه در حـريـمِ نـگـاه نـگـار داشت جـانـم فـداى اسم تو كه با شـنـيـدنـش چشمم هميشه گريۀ بى اختيار داشت آرى هـمـان گـدام كه دسـتان خـالىام وقت كرم فقط ز خودت انتظار داشت با “الحسين يجـمعنا” كه شعار ماست شيعه هميشه در همهجا اقتدار داشت پايش روى صراط نلغزد هر آنكه در راه زيـارتـت قـدمـى اسـتـوار داشت از كـربلا دوباره فراقـش به ما رسيد پس حق بده اگر دل من حال زار داشت جا مـانـدهام درست شـبيه سه سالهاى كز تـازيـانهها به تنـش يادگار داشت در مـوكـب دلـم شـدهام مـيـزبـانِ غـم شد اربعين و هست به دل حسرت حرم |